Dave İle Lavinia
Evet canım okurlarım aslında baya bir ara verdim bloğa öncelikle çok özür diliyorum sizden. Aslında bu yazdığım hikaye bir seri olacak beğeneceğinize çok eminim. Evet sevgili okurlarım aşk yakar, aşk öldürür hatta aşk usandırır ama aşk unutmamaktır yarı yolda bırakmamaktır bunu unutmayın sakın ve aşkla hikayemizin ilk bölümünü okuyun.
1.Bölüm Mektup
Dave ahşap çekmeceden eline aldığı kağıda bi şeyler çiziyordu, yazıyordu vazgeçiyordu dışardan Dave’i gören deli sanardı elleriyle kimi zaman saçlarını karıştırıyor kimi zaman kahvesinden yudum alıp kağıdı buruşturup çöpe atıyordu. Bu sefer kararlıydı yazacaktı aşkını adam son kalan kağıda ama korkuyordu daha Lavinia onu görmemişti ya Lavinia yerine başkasına giderse diye düşündü içinden sonra yine vazgeçti ve eline kalemi alıp kağıda şunları yazmaya başladı;
Herkesin hayatında vardı pürüzler. Kimisi canını, kimisi kardeşini ve kimisi kendini kaybediyordu Lavinia.
Bende aklımı kaybediyorum aşk yüzünden.
Ah Lavinia gülüşün,kokun bambaşka.
Ben aşık olmaman gereken birine aşık olmuş bi yazarım ve bu mektubu yüzüne söylemediklerim için yazıyorum.
Ey Tanrının yarattığı en güzel varlık
Nedir o gökyüzünden hallice mavi gözlerin nedir o baldan tatlı dudaklar Ben bir garip şair uzaklardan yazıyorum sana
Kapıldım bir aşka imkansıza yazıyorum bu dizeleri korkusuzca,kaçmadan
Ben bir garip yazar ve şair Dave
Sana çok aşığım ölüm çiçeğim
Ölüm gelecekse bile senin ellerinden gelsin
Bilirim ki o ölümlerin en güzelidir Yeter ki sen ol ölümünün içinde en son seni görsün bu gözler yeter ki sana ölsün bu can…
Yorumlar
Yorum Gönder